Licencja jest przypisana do konta. Bez niej PoSMES działa bez ograniczeń obliczeniowych — pełna moc solvera, żadnych limitów rozmiaru zadania ani liczby analiz. Różnica polega na tym, że wyniki są trwale oznaczone i nie mogą trafić do dokumentacji przekazywanej klientowi ani do pracy zarobkowej.
Ustawienia zapisują się na serwerze i obowiązują na każdym komputerze, z którego się zalogujesz. Bez konta system działa dalej — na wartościach domyślnych, bo obliczenia i tak wykonuje Twoja przeglądarka.
Polski System MES · wersja 1.6.0
node silnik/verify/run.js
Obliczenia wykonuje komputer użytkownika — model nie jest nigdzie wysyłany.
Instrukcja użytkowania — droga przez program, warunki brzegowe, czytanie wyników, najczęstsze kłopoty. Porównanie z Nastranem i Ansysem — wyniki wobec NAFEMS i rozwiązań zamkniętych, oraz gdzie poziomy naprawdę się różnią. Opis metody i weryfikacji — budowa solvera, sformułowania i wyniki testów wobec rozwiązań zamkniętych.
Bez nich nie policzy się żadna analiza — to z nich powstaje macierz sztywności.
Gęstość jest potrzebna do drgań własnych, dynamiki i obciążenia ciężarem własnym. Materiały praktycznie nieściśliwe (guma) wpisuje się jako ν = 0,4995 — dokładne 0,5 daje dzielenie przez zero w macierzy konstytutywnej.
Granica plastyczności daje współczynnik bezpieczeństwa; moduł wzmocnienia jest używany w analizie nieliniowej.
Wymagane w analizach cieplnych i termomechanicznych. Bez rozszerzalności naprężenia termiczne wyjdą zerowe.
Reologia opisuje zachowanie materiału rozłożone w czasie: pełzanie pod stałym obciążeniem i relaksację naprężenia przy stałym odkształceniu. Dla stali w temperaturze pokojowej jest pomijalna; dla tworzywa, ołowiu, cynku, betonu i dla stali powyżej 400 °C — rozstrzygająca. Wskaż model albo zadeklaruj wprost, że materiał tych efektów nie wykazuje.
ε̇ = A · σⁿ · exp(−Q / R·T)
G(t) = G₀ · [ g∞ + Σ gi · exp(−t / τi) ]
Udziały g∞ i wszystkie gi muszą sumować się do jedności.
Wymagane wyłącznie w analizie wypełniania formy. Lepkość stopu opisuje model Crossa: przy małych prędkościach ścinania tworzywo ma lepkość η₀, powyżej naprężenia τ* gwałtownie rzednie i to właśnie rozrzedzanie ścinaniem decyduje o tym, że wtrysk w ogóle jest możliwy. Dane bierze się z karty przetwórczej dostawcy albo z pomiaru na reometrze kapilarnym.
η(γ̇) = η₀ / [ 1 + (η₀ · γ̇ / τ*)1−n ]
Wykładnik n mieści się między zerem a jednością: n = 1 to ciecz newtonowska, czyli lepkość niezależna od prędkości ścinania. Dla termoplastów jest to zwykle 0,2–0,4 i im mniejszy, tym silniej tworzywo rzednie pod ścinaniem.
Treść pojawi się na karcie materiału i w raporcie z analizy.
Zapisane na tym koncie. Otwarcie zastępuje bieżący stan pracy.
Wczytywanie…
Odpowiedz na jedno pytanie: co chcesz o tej konstrukcji wiedzieć.
Zmiana analizy go unieważni — wynik dotyczy zadania, które właśnie zmieniasz.
